ไอ้มิวเป็นใคร

เรื่องราวระหว่างผมกับชีววิทยามันเริ่มมาตั้งแต่ตอนผมอยู่ ม.3 ครับ ผมเริ่มเรียนชีววิทยาครั้งแรกเพราะต้องเตรียมสอบเข้า MWIT นี่แหละ มันไม่ได้เริ่มจากความชอบเลย ตอนนั้นผมเรียนไม่เข้าใจอะไรเลย เนื้อหามันอัดแน่นไปหมด มีแต่คำศัพท์แปลก ๆ จับประเด็นไม่ถูกเลยว่ากำลังเรียนอะไรอยู่ ลองเรียนกับครูอยู่หลายท่าน ความรู้สึกก็แบบนี้คล้าย ๆ กันหมด ในตอนนั้นผมเชื่อว่าชีววิทยามันไม่เหมาะกับผม และผมคงไม่มีทางเก่งไปกว่านี้

แต่จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นตอนที่ผมได้กลับมาอ่านทบทวนเองครับ ผมตั้งใจอ่านทำความเข้าใจด้วยตนเองจนพบว่าเนื้อหาที่ผมคิดว่าผมไม่มีทางเข้าใจมันได้ มันไม่ได้ยากอย่างที่คิดเลย ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ความสามารถของผม แต่มันอยู่ที่วิธีเรียน เมื่อเวลาผ่านไป จากไม่เข้าใจ ก็กลายเป็นเข้าใจ จากเข้าใจ ก็กลายเป็นชอบ จนสุดท้ายผมก็เปิดใจกับชีววิทยาได้ และอยากจริงจังกับมันมากขึ้น

ผมไม่ใช่คนเก่งคนดังที่วงการเด็กแข่งเขารู้จักกัน ตอน ม.4 ผมลองสอบเข้าค่าย สอวน. ชีววิทยาเป็นครั้งแรกในชีวิต ปรากฏว่าผมสอบไม่ติด เพราะเตรียมตัวน้อยเกินไป แต่ด้วยความที่ MWIT เป็นโรงเรียนที่มีแต่คนสอบติด สอวน. อยู่เต็มไปหมด เหตุการณ์นี้มันจึงกระตุกจิตกระชากใจผมให้ต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อผลักตนเองให้เก่งเท่าเพื่อนที่สอบติดให้ได้ ผมจึงใช้เวลาช่วงปิดเทอมจะขึ้น ม.5 ในการอยู่บ้านอ่านหนังสือชีววิทยาจริงจังเหมือนเข้าค่ายไปด้วย

การสะสมความรู้ชีววิทยามาเรื่อย ๆ ของผมตั้งแต่ตอนนั้น ทำให้ชีววิทยากลายเป็นวิชาที่ช่วยแบกคะแนนสอบ กสพท. และทำให้ผมมีเวลาไปเตรียมตัววิชาอื่นได้มากขึ้น จนสุดท้ายก็สอบติดแพทย์และได้เริ่มทำเพจนี้

เพราะบทบาทมันเปลี่ยนจากผู้เรียนกลายเป็นคนที่ต้องอธิบายให้คนอื่นเข้าใจ ผมเลยต้องทำความเข้าใจสิ่งที่เคยรู้อย่างผิวเผินให้ลึกลงไปอีก ผมต้องตรวจสอบข้อมูลให้มากขึ้น เริ่มดูว่าแหล่งข้อมูลอื่น ๆ นอกจากหนังสือเรียน เช่น textbook ที่เป็นมาตรฐานและเว็บไซต์จากต่างประเทศมันอธิบายไว้อย่างไร และข้อมูลแต่ละแหล่งอธิบายต่างกันอย่างไร บางครั้งผมใช้เวลาหลายวันกับเรื่องที่ไม่ค่อยมีใครให้ความสนใจเพื่อหาคำอธิบายที่ฟังขึ้นที่สุด บวกกับว่าผมได้เรียนแพทย์จึงได้เรียนชีววิทยาในระดับที่ลึกขึ้น และได้เห็นว่าเราสามารถนำความรู้ไปใช้กับผู้ป่วยจริงได้อย่างไร

ทั้งหมดนี้ทำให้ผมค้นพบความจริงที่สำคัญ 2 อย่าง:

ถ้าจะให้ผมสรุปทุกอย่างสั้น ๆ มันก็คงจะเป็นประมาณนี้